{"id":118,"date":"2019-05-12T20:00:21","date_gmt":"2019-05-12T20:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/verhaling.nl\/?p=118"},"modified":"2019-05-12T20:00:21","modified_gmt":"2019-05-12T20:00:21","slug":"gedachten-over-doen","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/verhaling.nl\/?p=118","title":{"rendered":"Gedachten over doen"},"content":{"rendered":"\n<p>We  zijn een kennisorganisatie. Dat is mooi. Want we weten veel, en onze  kennis wordt gewaardeerd door onze omgeving. Maar ja, met kennis alleen  verander je de wereld niet. We zullen  met al die kennis van de wereld toch ook iets moeten doen. Onze kennis  productief maken. Want diezelfde omgeving verwijt ons ook dat we  tekortschieten in daadkracht. Ik vraag me af: wat zouden we daaraan  kunnen doen?<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\"><strong>Denkers en doeners<\/strong><\/h3>\n\n\n\n<p>Denkers  zijn zelden doeners. Vraag je een denker om iets te gaan doen dan gaat  ie\u2026 jawel: iets bedenken. Ik realiseerde me dat een tijdje terug bij een  bijeenkomst over kennisnetwerken.  Die draaide om de vraag: hoe kunnen we kennis in netwerken met elkaar  verbinden om die kennis beter bruikbaar te maken? En aan de aanwezigen \u2013  allemaal collega\u2019s die in die netwerken zitten \u2013 stelde ik de vraag:  wat kun jij doen om jouw kennis aan die van  je collega te verbinden? Een onmogelijke vraag, zo bleek al snel. En na  een uur hadden we w\u00e9l een hoop verbetersuggesties voor onze aanpak,  maar geen enkel concreet voornemen om morgen te gaan doen.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\"><strong>Liever een denker<\/strong><\/h3>\n\n\n\n<p>Er  is helemaal niks mis met het feit dat er nu eenmaal denkers en doeners  zijn. Denkers zijn niet zo goed in doen, en doeners houden weer minder  van denken. Zolang ze elkaar weten  te vinden, iedereen blij. Het probleem is echter: denkers worden hoger  gewaardeerd dan doeners. Academici verdienen meer dan bouwvakkers.  Denkers hebben het voor het zeggen, doeners voeren uit. Als het ff kan  stuur je je kind naar het VWO, ben je \u2018maar\u2019 VMBO,  dan ben je \u2018mislukt\u2019. Zeker die laatste kwalificatie vind ik erg, maar  het is ook een realiteit waar ik weinig aan kan doen.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\"><strong>Denken is beter dan doen<\/strong><\/h3>\n\n\n\n<p>Dat  \u2018denken is beter dan doen\u2019 zie ik ook terug in onze organisatie. We  denken niet alleen graag, veel en diep, maar we zijn ook heel aarzelend  om iets te gaan doen. Handelingsverlegen  zeg maar. Dat gaat ver, althans bij mij: ik vind het heerlijk om iets  te doen, om iets concreets te maken, maar ik voel dan altijd de behoefte om me  extra te bewijzen. Dat iets maken ook best waardevol  is, ook om professionaliteit vraagt. Een gevoel dat ik nooit heb als ik  een strategie, een plan of visie schrijf. Begrijp me niet verkeerd: het  is niet dat ik mijn collega\u2019s verwijt dat ze op me neerkijken als ik  iets maak in plaats van bedenk, het is puur  mijn eigen behoefte om me te verdedigen voor het feit dat ik niet denk  maar doe.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\"><strong>Meer doen<\/strong><\/h3>\n\n\n\n<p>Ik  ben benieuwd of meer collega\u2019s dat gevoel hebben. Dat ze een schroom  voelen om iets concreets te gaan doen of maken. Liever een advies geven  in plaats van zelf vieze handen maken.  Denken misschien ook gemakkelijker of veiliger vinden dan iets doen.  Terwijl ze in hun hart best vaker zouden willen doen. En ik vraag me af:  als dat zo is, houden we onszelf dan niet gevangen in dat denken?  Zouden we niet veel meer resultaten kunnen bereiken,  binnen \u00e9n buiten, wanneer we net iets minder zouden denken, en wat meer  zouden doen? Het enige wat daarvoor nodig is, is over onze eigen  handelingsverlegenheid heen stappen. Moet te doen zijn, toch?<\/p>\n\n\n\n<p><em>Dit blog heb ik geschreven voor mijn collega&#8217;s bij de provincie Zuid-Holland en is daar intern gepubliceerd.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>We zijn een kennisorganisatie. Dat is mooi. Want we weten veel, en onze kennis wordt&hellip;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[4,3,5],"class_list":["post-118","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-denken","tag-doen","tag-gedachten-over-doen"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/118","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=118"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/118\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":119,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/118\/revisions\/119"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=118"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=118"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/verhaling.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=118"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}